Witamina D wyróżnia się na tle innych witamin. Jej głównym źródłem nie jest pokarm, a promieniowanie słoneczne. Pod jego wpływem w skórze dochodzi do biosyntezy witaminy D. W optymalnych warunkach proces ten może pokryć nawet ponad 90% dziennego zapotrzebowania na nią.
Czynniki wpływające na wydajność syntezy skórnej to pora roku i dnia, szerokość geograficzna, mgła, zachmurzenie, uprzemysłowienie miast, zanieczyszczenie powietrza, czas przebywania na zewnątrz, powierzchnia skóry wystawionej na działanie promieni słonecznych, stosowanie kremów z filtrami, karnacja, wiek, grubości tkanki tłuszczowej.
Ponieważ życie współczesnego człowieka toczy się głównie w pomieszczeniach zamkniętych, krótkie momenty ekspozycji na słońce nie są w stanie zaspokoić potrzeb naszego organizmu i często dochodzi do deficytu witaminy D. Dlatego szczególnie w miesiącach zimowych konieczne jest korzystanie z jej źródeł pokarmowych oraz suplementacja preparatami farmakologicznymi.
Źródła pokarmowe witaminy D:
- tran
- węgorz
- łosoś,
- dorsz,
- tuńczyk
- śledź
- sardynki
- makrela
- halibut
- sola
- flądra
- kawior
- grzyby Maitake
- smardze
- kurki
- pieczarki
- tofu
- jajka
- mleko i jego przetwory
- oliwa z oliwek
Witamina D – rozpuszczalna w tłuszczach
Witamina D należy do grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Oznacza to, że jej przyswajalność i zdolność organizmu do wykorzystania uzależniona jest od obecności choć niewielkiej ilości tłuszczu w spożywanym pokarmie. W przeciwieństwie do witamin rozpuszczalnych w wodzie, których nadmiar usuwany jest na bieżąco z moczem i potem, witamina D może być magazynowana i wykorzystana w okresach niedoborów. Miejscem jej odkładania jest najczęściej tkanka tłuszczowa i wątroba. Zgromadzone w ten sposób zapasy są w stanie zabezpieczyć zapotrzebowanie na nią nawet na kilka tygodni naprzód.
Wchłanianie witaminy D polepszają witamina A, witamina C, witamina E, wapń, fosfor.